Van Oostenrijk naar Nederland: een onwijs leuk avontuur

Doris 't Hoen

Pedagogisch medewerker BSO en coördinator TSO - IJsselkids Kinderopvang

Doris verhuisde, 7 jaar geleden, samen met haar kinderen naar Nederland voor de liefde!
Geen makkelijke stap maar wél een onwijs leuk avontuur. Inmiddels spreekt zij vloeiend Nederlands en werkt zij alweer een aantal jaar met ontzettend veel plezier bij Het Gruttonest, een locatie van IJsselkids Kinderopvang.

Een bijzonder verhaal

Doris glundert als ze begint te vertellen hoe zij in Nederland terecht is gekomen. “Het is een bijzonder verhaal. Na 20 jaar ben ik via Facebook mijn vakantieliefde tegengekomen. Destijds waren wij te jong om een lange afstandsrelatie aan te gaan en/of te emigreren. Al snel bleek dat we elkaar nooit zijn vergeten en zijn we naar Nederland verhuisd. Natuurlijk was het geen makkelijke keuze om samen met mijn vier kinderen te emigreren. Maar we zagen dit allemaal ook als een onwijs leuk avontuur!”

Verschillen

Doris leerde de Nederlandse taal en ging aan de slag in de kinderopvang. “Ik werkte in Oostenrijk jarenlang in een kindcentrum, dus ik had mooi vergelijkingsmateriaal. In Oostenrijk moet je bijvoorbeeld een 5-jarige opleiding (op hbo niveau) afronden om met kinderen te mogen werken. Bovendien krijg je daar als pedagogisch medewerker ook echt een pedagogische opdracht mee vanuit de regering. Zo moeten kinderen voor een bepaalde leeftijd alle kleuren kennen. Bijzonder om te ervaren dat het er in ieder land anders aan toe gaat.”

Ruimte voor plezier

Doris ziet wel een groot voordeel aan het systeem in Nederland. “Het mooie binnen de kinderopvang in Nederland is dat je niet echt een opdracht hebt vanuit de regering. Daardoor is er  veel meer ruimte om het zélf in te vullen en echt in te spelen op de behoeftes van het kind. Dat maakt dat er meer ruimte is voor plezier!”

Een echte BSO juf

“Ik werk nu 4 jaar bij Het Gruttonest. De tijd vliegt!”, zegt Doris opgetogen. “Ik ben coördinator tussenschoolse opvang (TSO) en werk voor de BSO instroomgroep. Mijn hart ligt écht, maar dan ook écht bij de BSO kinderen. Ik vind die leeftijd geweldig! Ik begeleid kinderen hier vanaf het eerste moment. Ik vind het belangrijk dat kinderen dit als een veilige haven zien. Het contact met ouders is daarbij ook ontzettend belangrijk. Zij moeten hun kinderen met een goed gevoel kunnen achterlaten.”

Inspelen op wat een kind nodig heeft

Op de vraag waar haar kracht ligt, antwoordt ze met gelach. “Volgens mij ben ik een grappige en muzikale juf. Ik krijg kinderen altijd aan het lachen. Daarbij neem ik regelmatig mijn gitaar mee. Samen maken we muziek en plezier. Ik probeer ook echt in te spelen op wat een kind nodig heeft. Een kind dat altijd aan het knutselen is, probeer ik de ruimte te geven om dat te doen, maar ook uit te dagen eens naar buiten te gaan. Een kind dat altijd heen en weer loopt, probeer ik af en toe een boekje te laten lezen zodat hij zijn rust kan pakken. Ik haal een kind op waar het staat en neem hem mee.”

Veel meer dan een opvang

“Ik ben heel blij om bij IJsselkids te mogen werken. Ik mag hier echt pedagogisch werk doen. Ik vind het niet leuk als mensen ons ‘een opvang’ noemen. We zijn veel meer dan dat! Wij werken met observatiesysthematiek en hebben regelmatig gesprekken over het welbevinden van de kinderen. Dat vind ik heel belangrijk.”

Een plek in mijn hart

Doris vertelt dat zij het belangrijk vindt om kinderen mee te geven dat zij respect moeten hebben. Voor zichzelf maar ook voor anderen. “En dat ze altijd een plek in mijn hart hebben”, vult zij aan. “Dat meen ik echt. Kinderen zijn het kostbaarste wat wij hebben. Ik probeer ouders altijd te vertellen over iets specifieks wat er die dag is gebeurd. Zodat zij weten dat ik hun kind écht gezien heb”.

Ben je benieuwd of de SWKGroep een baan heeft die bij jou past?

Bekijk onze vacatures!
Deel:
×
MENU